Wat is derealisatie?

Gepubliceerd op 25 maart 2019 om 18:01

Het voelt een eeuwigheid geleden dat ik nog iets geschreven heb. Er zijn op dit moment zoveel dingen aan het gebeuren in mijn leven dat ik even op adem moet komen. (Ik houd jullie op de hoogte;))

Ik zou dit stukje normaal delen in een video maar dat zal niet lukken, (iets met drie kindjes, weinig tijd en veel to do’s) dus dan maar een blogje.

Derealisatie :

Wat een woord? Klinkt beetje beangstigend, maar dat is het ook. Derealisatie is een onwerkelijkheidsgevoel. Je voelt je raar, alsof je in een film meespeelt dat je kijkt op tv. Je bent je bewust van de realiteit maar je voelt jezelf een toeschouwer en geen deelnemer. Of het lijkt een droom. Alles wat je ziet en meemaakt lijkt niet echt. Het is alsof je droomt. Dit zijn zowat de beste voorbeelden dat ik kan geven om duidelijk te maken wat het precies is. 

Maar wat is het nu echt?

Wel, er zijn twee verklaringen;

  1. Derealisatie komt tot stand door teveel stress/angst en mentaal gebeurd er dan iets, het is een soort afwering of afscherming mentaal tegen alle stress. Je geest wil ontsnappen aan de stress die je ondergaat. Dus alles gebeurd alsof je er niet echt bij bent. Freaky e? Laat staan als je het zelf hebt, dan nog met veel onbegrip van de mensen rondom jou die geen idee hebben wat er met je scheelt en je zakt alsmaar dieper in de put. Begrip is zo belangrijk. Ook al heb je iets zelf nog nooit meegemaakt probeer empathie te tonen. Probeer de andere persoon te begrijpen. Leer erover. Het herstel zal zeker vlotten eens de persoon in kwestie zich begrepen voelt. 
  2. Mijn ademhalingstherapeut verklaarde het zo; doordat je chronisch hyperventileert gaat er  40% minder zuurstof naar je hersenen. Je aderen kunnen vernauwen en het bloed loopt niet meer zo goed naar je hoofd. Derealisatie komt heel vaak voor bij mensen die hyperventileren. Ik praatte soms met andere mensen die in therapie waren hiervoor en ook zij hadden hier last van. De ene dagelijks de andere soms, ik had het constant, maandenlang. Dankzij de therapie "hyperven" was het na een paar maanden gedaan. Ook de andere mensen hadden na een paar weken of maanden geen derealisatie meer. Dus deze verklaring lijkt mij het meest juist. Alhoewel ik denk dat het een beetje van beide is. Maar ademhalingsoefeningen hebben zeer duidelijk geholpen. 

Depersonalisatie

Dit is wanneer je jezelf vervreemd voelt van je lichaam. Je kijkt bv in de spiegel en je herkent jezelf niet meer zo goed. Het is alsof je in een lichaam zit dat niet van jou is. Akelig, maar hier had ik slechts af en toe last van. Gelukkig maar want dit gevoel is ongelooflijk beangstigend. Maar beide depersonalisatie en derealisatie zijn niet levensgevaarlijk.

Behandeling 

Neem het aan van een “genezen” persoon. 

  • Zoek niets op over derealisatie op YouTube. Het maakt je alleen maar banger en dat maakt de derealisatie erger.
  • Praat erover met iemand die je begrijpt of ga bij een therapeut die hierin gespecialiseerd is. Niet iedereen weet wat dit is. Er is niet veel goede info over te vinden
  • Hoe sneller je aanvaard dat je dit hebt, hoe sneller je zal genezen. Als je ergens rust kan vinden in het feit dat dit niet gevaarlijk is en dat het je gezondheid niet kan schaden, des te sneller je erbovenop zal komen
  • Verzet je gedachten. Ik stond ermee op en ik  ging ermee slapen, ik kon maar niet begrijpen hoe ik op dit punt gekomen ben waar ik mentaal zo in de war was. Ik had iets nodig om mezelf andere gedachten te geven.
  • Veel wandelen of toch bewegen
  • Ademhalingsoefeningen doen

Ik deel op het einde een goede ademhalingsoefening die je dagelijks kan doen om je van je hyperventilatie te verlossen.

Wat mij het meest geholpen heeft om hiervan af te raken was iets zoeken om mezelf in te kunnen loslaten. Als je altijd gewerkt hebt en ineens elke dag thuis zit met alleen je kindjes om handen dan word je leven een sleur. Ik had denk ik geen burn out maar een bore out. Mijn leven was zo saai geworden. Begrijp me niet verkeerd ik hou van mijn kindjes en tenslotte is mama zijn het mooiste wat een vrouw kan zijn, maar ik vind persoonlijk dat een vrouw niet alleen mama moet zijn. Een vrouw kan meer dan opruimen en koken. Meer dan pampers verversen en papjes maken. Wij hebben ook nood om onze creativiteit los te laten. Om onszelf te ontplooien. Om ons intellect te moeten gebruiken voor bepaalde dingen. Toen ik dat besefte, veranderde er heel veel. Ik besloot onder andere deze website aan te maken, creatief te zijn, mezelf terug bezig te houden met wat ik leuk vind. Iets waar ik gepassioneerd mee bezig kan zijn. Iets wat mij gelukkig maakt en dat is mode, kleding, niet verkopen maar stylen, matchen, kleuren combineren, dat soort dingen maken me gelukkig. In de wereld van stijl en mode voel ik me thuis. Maar mijn blog gaat over alles wat me interesseert en inspireert. Het heeft me zoveel geholpen en ik heb er al zoveel liefde van gekregen. Lieve berichtjes van dames die me begrijpen. Of van mensen die mij kennen maar geen idee hadden wat ik meemaakte. Begrip is uiteindelijk een enorme sprong op de ladder van overwinning. 

Ademhalingsoefening:

Ga ergens zitten waar je alleen bent en niet gestoord kan worden. Haal 5 x diep adem door je neus en blaas uit door de mond. Laat je uitademing altijd langer zijn dan je inademing. 

Pak een stopwatch of een horloge en vul je longen met zoveel mogelijk zuurstof, dus een flinke inademing, duw op de stopwatch en houd nu je adem in zolang je kan. Wanneer je niet meer kan probeer je adem in stukjes los te laten, alsof je een kaars uitblaast heel zachtjes uitademen. Noteer hoeveel seconden je je adem kon inhouden.

Neem 1 minuut pauze en adem normaal in en uit.

Herhaal opnieuw de oefening, doe dit 10x na elkaar, maar na elke keer houd je 1 minuut rust en adem je normaal in en uit gedurende 1 minuut vooraleer je terug begint. 

Noteer elke keer hoe lang je je adem kon inhouden. 

Doe de oefeningen altijd met 3uur tussenpauze en liefst 1 uur nadat je gegeten hebt. Deze oef mag je MAX 3 X PER DAG herhalen. 

Met deze oefening train je je ademhalingscentrum om minder zuurstof te vragen en om terug voldoende CO2 te aanvaarden en niet teveel af te stoten (dit is chronische hyperventilatie, teveel co2 word afgestoten). Je uitademing word langer en zo komt er weer een normaal ademhalingspatroon tot stand. Succes!

 

Volgende week: Angstvrij, een stukje over mijn overwinning, mijn plannen voor de toekomst en een stukje heden. Tot snel!

 

Veel liefs,

Olivia 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.