Vechten of vluchten + 5 tips tegen angstaanvallen

Gepubliceerd op 21 oktober 2018 om 19:56

Wie heeft het al eens gehad? Zo een creepy gevoel die over je lijf komt en je verstijfd van de angst?

Het kan op elk moment gebeuren, ik had het de eerste keer toen ik gewoon rustig naar tv keek. Ineens voelde ik een raar angstig gevoel en kippenvel over heel mijn lijf. Ik voelde mijn spieren verkrampen en ik dacht HELP wat was dit! Het was moeilijk om er de volgende dagen niet meer aan te denken maar het kwam 'voorlopig' niet meer terug.

Toen mijn derde dochtertje geboren werd, moest ik na 9 weken terug aan het werk. Ik was er niet triest om want ik had heel erg nood aan buiten zijn en even weg van het gehuil. De eerste twee weken gingen prima, tot op een dag ik in de keuken stond, melk te maken voor de baby en een boterham aan het smeren voor mijn peuter, die allebei de longen uit hun kleine lijfje aan het schreeuwen waren en ik ineens terug zo een naar gevoel kreeg. Deze keer was het net iets heviger dan de eerste keer, maar wat verschrikkelijk. Er was zo een enorme angst over mij gekomen omdat ik niet wist wat ik voelde dat de angst aanval(wat ik toen nog niet herkende als angstaanval zijnde) oversloeg in een paniekaanval. De tranen stroomden over mijn wangen want er was geen volwassene in de buurt op dat moment om even te helpen en mijn twee kleinste bleven ondertussen verder schreeuwen en huilen. Ik belde mijn moeder op voor hulp, die gelukkig binnen 10 minuten bij mij was. 

Ze stelde mij gerust, maar de volgende dagen voelde ik dat er iets niet ok was. Er bleef zo een onrustig, angstig gevoel in mijn lichaam zitten. Maar van wat? Waar had ik angst van? Sommige mensen die angstaanvallen hebben hebben angst omdat ze denken dat ze doodgaan, ik voelde wel mijn hart uit mijn lichaam kloppen en ik bibberde zo groot ik was maar ik had geen angst om te sterven. Wat ik wel wist was dat dit niet normaal was en ik had angst om gek te worden en controle over mijn lichaam te verliezen. 

Het werd erger met de dag en normaal denken ging amper nog of helemaal niet. Mijn leven was een nachtmerrie geworden en als ik er nu aan terugdenk dank ik God dat ik door deze periode nog voor mijn kleine meisjes kon zorgen. Werken moest ik laten voor wat het was want het werd niet alleen erger ik begon nog andere symptomen te krijgen. Hoewel ik angst had om naar de dokter te gaan (dacht dat ik gewoon gek aan het worden was) ik moest iets doen. De huisdokter wist gelukkig meteen wat het was. Chronische hyperventilatie... Nog nooit van gehoord, nooit last gehad van hyperventilatie zelf en nu bleek ik chronisch te hyperventileren. Hij schreef mij ademhalingsoefeningen voor en dat was het. Blij als ik was dat ik niet gek aan het worden was ben ik toch gaan opzoeken wat dit inhield en ik herkende mijzelf in vrijwel alle symptomen.

Chronische hyperventilatie:

Ons lichaam ademt automatisch, op het ritme dat onze hersenen aangeven. Ons ademhalingscentrum is geautomatiseerd om voldoende zuurstof te nemen en vervolgens co2 af te geven. Maar veel stress zorgt ervoor dat je sneller gaat ademen, als we ons bevinden in een gevaarlijke situatie, bv we worden bedreigt dan kan je ofwel vluchten ofwel vechten. Je lichaam maakt de nodige adrenaline aan die je nodig hebt om één van beide uit te voeren. Maar als je veel stress/angst hebt, dan maakt je lichaam wel de nodige adrenaline aan, je hart begint op volle toeren te kloppen en je transpireert, maar er gebeurd niets. Je zit bv gewoon in de auto. Je ademhaling gaat automatisch sneller en sneller terwijl je lichaam geen energie aan het verbruiken is. Dit lijd tot hyperventileren. 

Door deze overdosis aan zuurstof word er teveel co2 afgestoten in je lichaam. Heb je af en toe stress en heb je de vaardigheid om die snel weer van je af te zetten en voldoende rust te nemen, dan is dit niet zo erg. Maar in geval van chronische hyperventilatie, heb je zo vaak stress en haal jij zo vaak en zo diep adem dat je ademhalingscentrum deze hoeveelheid als "normaal" gaat beschouwen. Je neemt nu automatisch veel te veel adem en te diep zonder dat je het beseft. Jou lichaam is dan in constante vecht of vlucht toestand. Dit gebeurd niet in een paar dagen dit krijg je van maandenlang of jaren lang stress op te bouwen. De CHV zit al lang in je lichaam voordat je er symptomen van gaat maken. Je hersenen kunnen nu tot 40% minder zuurstof krijgen dan normaal. Ook je bloedvaten worden vernauwd en je voelt dat je lichaam niet normaal meer functioneert. Dit is niet levensgevaarlijk maar er komen zoveel nare symptomen aan te pas dat je levenskwaliteit wel aanzienlijk vermindert. Je hebt symptomen zoals; duizeligheid, druk op de borst, lamlendige benen, licht in je hoofd alsof je elk moment kan flauwvallen, een druk in je hoofd alsof ze er een band omheen spannen, er zijn zoveel symptomen en deze blijven aanhouden, dag in, dag uit. Genezen van deze "aandoening" kan middels heel veel oefenen (ademhalingsoefeningen). Sommige mensen leven hier jaren mee zonder te weten wat ze hebben. De symptomen lopen zo uiteen dat de meeste dokters een foute diagnose geven. Ook moet je de oorzaak zoeken, van wat heb jij stress? Wat doe ik teveel wat doe ik te weinig? 

Wist je dat onze emoties een tiental duizend keer sneller gaan dan ons denken? Ons denken en ons gevoel hebben allemaal rechtsreeks effect op ons ademhalingscentrum. Ben je rustig tv aan het kijken en flink de film aan het volgen dan adem je gewoon normaal, maar ben je aan allerlei negatieve of ramp scenarios aan het denken dan adem je automatisch sneller en dieper zonder je ervan bewust te zijn. 

Door de angstaanvallen ben ik erachter gekomen dat ik chronisch hyperventileerde, sommige mensen hebben enkel angstaanvallen zonder meer. Je hebt niet altijd CHV als je paniekaanvallen of angstaanvallen hebt. Maar als je CHV hebt dan heb je zoveel nare symptomen dat die angstaanvallen uitlokken. 

Dit is niet iets waar je mee hoeft te blijven zitten. Ik deel hier mijn tips om angstaanvallen voorgoed te stoppen. 

 

Mijn tips uit eigen ervaring met angstaanvallen:

  1. Voel je de aanval komen? Laat ze komen, niet tegen vechten na een paar sec is het voorbij ( hoe vaker je zo denkt en doet bij het aankomen van een aanval hoe minder je er zal krijgen, let maar eens op!)
  2. Je denken; je denken beïnvloed je houding, emoties en ademhaling; daarom POSITIEF denken. Als de negatieve gedachten komen moet je ze ombuigen naar positief, de WAT ALS gedachten meteen afblokken en denk bv aan iets wat je gelukkig maakt. 
  3. Ga aub niet  in fb groepen of op forums over angst  je tijd verspillen. Deze groepen hebben mij niet geholpen alleen depressief gemaakt. Op deze plaatsen word je overspoelt van negativiteit. Blijf ervan weg. Zoek 1 of 2 personen waar je terecht kan om te praten over wat je voelt wanneer je het nodig hebt.
  4. Zoek een hobby, uitlaatklep, iets om te ontspannen. Bij mij was het schrijven en lezen.
  5. Probeer erachter te komen wat je stress geeft want angst=stress, als het dingen zijn die je kan verwijderen uit je leven doe dat dan. Zijn het dingen of mensen die je niet kan verwijderen uit je leven praat er dan over, zoek oplossingen voor je situatie eens je weet wat hierachter schuilt.
  6. Pas je eten aan, vermijd koffie en cola, alles wat je teveel energie kan geven waardoor je hartkloppingen krijgt.
  7. Beseffen dat je hier niet alleen mee zit, zoveel mensen hebben dit!
  8. zoek een goede respiratoire kine, iemand waar je je goed bij voelt om je te leren ademhalen hoe het moet.
  9. Ik weet uit ervaring dat het moeilijk is om "normaal" te leven als je hier last van hebt, dit overheerst je leven, maar dat moet je stoppen. Hoe moeilijk het ook is je moet je focus op andere dingen richten en hoe meer je met andere dingen bezig bent hoe meer je angst op de achtergond komt en stilletjes aan verdwijnt. 
  10. Hoe meer aandacht je een gedachte of een gevoel geeft, hoe meer het zal groeien, dus nogmaals, houd je gedachten in toom! Zoek afleiding.

 

Dit was voor mij de moeilijkste periode uit mijn leven en ik geloof dat deze tips mij enorm geholpen hebben plus mijn vertrouwen in God dat alles goed ging komen. Ik heb vaak dagen gehad waar ik geen hoop meer had, er zat ook een depressie aan te komen of heeft dit het juist allemaal veroorzaakt dat zal ik nooit weten. Het enige wat ik zeker weet is dat het voorbij is en ik een enorme les heb geleerd uit heel deze periode. Ik heb terug zin om te leven en voor mijn gezin te zorgen. Ik ben blij dat ik mezelf heb teruggevonden na even niet meer te weten wie ik was. Dit zou mij nooit overkomen dacht ik, maar dit kan bij iedereen gebeuren. Leer ontspannen en ontstressen hoe moeilijk het ook is, je lichaam heeft rust nodig. Hyperventilatie is geen vijand maar een vriend. Het herinnert ons lichaam eraan dat het rust nodig heeft. Het is een alarmbel om ons te herinneren, wij zijn maar mensen doe het even rustiger aan. 

 

Heb jij wel eens angstaanvallen, wil je erover praten, email mij lifestyle@olivialbn.be

Ik sta voor je klaar,

Olivia,

X


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.